« آیا می‌دانید «یَعْسوب» به چه معناست؟​نکته ای درباره نماز یکشنبه ذی القعده »

فراغت وقت و قلب در عبادت

نوشته شده توسطحوزه علمیه باقرالعلوم (ع) 29ام مرداد, 1396

➖ ﻋﺰﻳﺰﻡ، ﺗﻮ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺑﺎ ﺣﻖ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﺗﻜﻠﻢ ﺑﺎ ﻳﻜﻨﻔﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺣﺴﺎﺏ ﻛﻦ. ﭼﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ، ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎﻥ، ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻰ، ﻣﺎﺩﺍﻡ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﺬﺍﻛﺮﻩ ﻣﻰ ﻛﻨﻰ، ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﻏﺎﻓﻠﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﺸﻐﻮﻟﻰ، ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ ﻭ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺑﺎ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻨﻌﻢ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎﻥ ﺑﻜﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﻭ ﻏﺎﻓﻠﻰ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺘﻮﺟﻬﻰ؟ ﺁﻳﺎ ﻗﺪﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﻣﻘﺪﺱ ﺣﻖ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺍﺳﺖ؟ ﻳﺎ ﺗﻜﻠﻢ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺭﺯﺷﺶ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺑﺎ ﻗﺎﺿﻰ ﺍﻟﺤﺎﺟﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺁﺭﻯ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﻛﺎﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺿﻌﻒ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﺴﺘﻰ ﻳﻘﻴﻦ ﺍﺳﺖ.

➖ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺳﻴﺪ ﺑﻦ ﻃﺎﻭﻭﺱ، ﺭﺿﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻰ ﻣﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﺗﻜﻠﻴﻔﺶ ﺭﺍ ﻋﻴﺪ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻜﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺭﻭﺩ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﺮﺣﻤﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺨﻠﻊ ﺑﻪ ﺧﻠﻌﺖ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ. 

? #چهل_حدیث ، امام خمینی (ره)


فرم در حال بارگذاری ...